Steffi-Marion Jancyna

Naši pólscy přećeljo

Hižo přez 30 lět wobsteja přećelske styki mjez Ralbičan šulu a skawtami bataljona Hufca ZHP Sulejówek, małeho města blisko Waršawy. W lěće 1974 bě skupina pólskich skawtow mjez Budyšinom a Kamjencom po puću. Nadpadne běchu za nich tehdy pomjenowanja pućow, kiž běchu pólskej rěči jara podobne. Tež wobydlerjo njewužiwachu němsku rěč. Wotmołwu na to dóstachu wot tehdyšeho direktora našeje šule, Jurja Wowčerja. Hospodliwje Jurij Wowčer we swojim swójbnym domčku w Róžeńće hosći zastaraše a na prašenja wotmołwi. Zajim hosći bě za serbsku rěč a wěru jara wulki. Z tuteho zetkanja zrodźi so ideja pólsko-serbskeje młodźinskeje wuměny. Hižo lěto pozdźišo – 1975 – móžachu w Ralbicach prěnich hosći witać. Tež skupinka serbskich dźěći, přewodźana wot staršich a wučerjow, dojědźe do Pólskeje. Tuta wuměna bě a je jara woblubowana. Serbscy šulerjo zeznaja pólsku stolicu a přebywaja tydźeń w skawtskim lěhwje w Mazurach. Přewjedu zhromadnje z pólskimi skawtami wulěty do krasneje wokoliny, na přikład do “Wilczy szaniec” (Wolfsschanze) a k cyrkwi “świeta Lipka”. Zhonja tohorunja wjele wo žiwjenju w Pólskej a wo skawtach. Tute jězby skrućuja wězo tež zhromadne kontakty mjezsobu. Pólscy hosćo wopytaja kóždolětnje tež našu Łužicu, wuleća sej do Drježdźan, Budyšina, zeznaja šulu, klóšter w Pančicach, wobdźěla so na serbskej božej mši w Róžeńće a spominaja na padłych pólskich wojakow při pomniku w Chrósćicach. Zhromadnje ze serbskimi dźěćimi pólscy skawća keheluja, zabawjeja so při lěhwowym wohenju a přewjedu nócne pućowanje. Přećelstwo je kaž rostlinka. Dyrbi so hladać, zo by so derje wuwiła. Z tuteje přičiny so pólscy přećeljo nic jenož k wuměnam, ale tež k wšelakim jubilejam přeprosychu.

Za přichod přeju sebi, zo so poćahi k našim pólskim přećelam zdźerža a zo so zhromadnosć a dobra tradicija wot generacije k generaciji dale da.